Stanisław Rohm

Stanisław Gustaw Aleksander Rohm urodził się 17 stycznia 1891 roku w Jarosławiu, a zmarł 21 lutego 1969 roku w Londynie. Był oficerem Wojska Polskiego, pułkownikiem audytorem, działaczem niepodległościowym i doktorem praw. Podczas I wojny światowej służył w 4 pułku piechoty Legionów Polskich, a 26 stycznia 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Pracował w wojskowym wymiarze sprawiedliwości, między innymi jako podprokurator i prokurator Prokuratury przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr VIII w Grudziądzu. W 1929 roku został referentem w Departamencie Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych, a w 1933 roku sędzią orzekającym Wojskowego Sądu Okręgowego Nr I w Warszawie.

W 1939 roku był prokuratorem Wojskowej Prokuratury Okręgowej Nr VII w Poznaniu. Podczas kampanii wrześniowej dostał się do niewoli radzieckiej. W 1941 roku objął funkcję szefa Sądu Polowego 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty, następnie kierował służbą sprawiedliwości Armii Polskiej na Wschodzie i 2 Korpusu Polskiego. Został odznaczony między innymi Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Walecznych. Zmarł w Londynie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu North Sheen.

Na podstawie artykułu „Stanisław Rohm” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.